Saskia Beverloo (66) is sinds 2021 lid van Onze Taal en geeft muziekles aan kinderen. Welke rol speelt taal in haar leven?

Als de kinderen in de Wageningse lesruimte enthousiast met sjaaltjes wapperen, zingt Saskia Beverloo mee: “Omhoog, omhoog, zwierende, zwaaiende, zwevende boog.”  

Ze geeft les aan de jongste kinderen – soms zelfs aan baby’s van enkele maanden oud: “Voor de kleinsten werk ik met wat wij de ‘oermelodie’ noemen, een afwisseling van twee hoge tonen die iedereen wel kent van de woorden ‘ik kom’ bij het spelen van verstoppertje. Dan zingen we in die twee tonen korte zinnetjes als: ‘sokjes aan, sokjes aan’. Bij het aankleden thuis zingt dat ook lekker weg voor de ouders, en kinderen pikken door de melodie woorden en zinnen sneller op. Vanaf zes maanden kunnen baby’s die hoogste klanken al meezingen.”  

Veel liedjes maakt Saskia zelf – ze zijn (samen met teksten van collega Tineke Vlaming) gebundeld in het boek Voor alles een liedje. Bij het schrijven van de teksten let ze niet alleen op rijm; het moet ook de gewone taal benaderen: “Ik zing liever ‘hallo, hallo’ dan ‘ha-ha-ha-lo’, en natuurlijk moeten de accenten kloppen.” Het sjaaltjes-liedje schreef Saskia oorspronkelijk in het Engels, toen ze met haar gezin een jaar in de Amerikaanse staat Utah woonde en daar muzieklessen gaf: “Ik liet mijn teksten voor de zekerheid weleens meelezen door een moedertaalspreker, maar die haalde er niet eens zoveel fouten uit.” 

Nu een van Saskia’s kinderen in Zweden woont, probeert ze ook de taal van dat land te leren. Daarbij helpt haar muzikaliteit een handje. Zo hoorde ze al snel dat het Zweedse hej veel hoger wordt uitgesproken dan hoe we in Nederland en België gewend zijn mensen te begroeten. Volgens haar kleinzoon groet ze als een echte Zweedse. 

Omgekeerd profiteren expats in Wageningen van haar muzieklessen bij het leren van het Nederlands: “Een vader van een kind dat ik lesgaf, vertelde me laatst dat hij nog weleens dacht aan het winterliedje ‘Jasje aan, mutsje op, sjaal om’. Daardoor zaten ook bij hem die vaste verbindingen goed in zijn hoofd.” 

Saskia las Onze Taal al via haar vader, die lid was: “Toen er een aantrekkelijke kortingsactie was, heb ik mezelf opgegeven. Ik hou van de aandacht voor streektalen, en van de interviews – ik herinner me bijvoorbeeld de logopediste die begin dit jaar in deze rubriek stond. En de Ruggespraak, die lezen we in het gezin allemaal.” <<