Tolk-vertaler Rassoul Modi (43) is ruim een jaar lid van Onze Taal. Welke rol speelt taal in zijn leven?

Rassoul Modi was die ochtend nog maar net zijn bed uit of hij kreeg al een belletje: kon hij misschien binnen drie kwartier op de rechtbank zijn in een naburige gemeente? Als beëdigd tolk-vertaler Nederlands-Perzisch heeft hij bepaald geen saaie baan. Zeker op dagen dat hij als spoedtolk telefonische diensten draait, is het snel schakelen: tussen rust en actie, tussen Nederlands en Perzisch en tussen heel uiteenlopende cliënten, zoals arrestanten, pas gearriveerde vluchtelingen, en ouders op gesprek bij de kinderbescherming. Rassoul: “Je moet tolken zoals zij spreken, dus als tolk bén je al die mensen.”

Tolk worden was geen jongensdroom van Rassoul, die geboren is in Afghanistan en opgroeide in Iran. Toen hij op 18-jarige leeftijd naar België kwam, wilde hij een technische opleiding gaan doen. Maar eerst moest hij de belangrijkste talen daar leren: Frans, Engels en Nederlands. Door het dagelijkse en intensieve oefenen werd hij gegrepen door taal: “Neem nu woordparen als moeder - madar, broer - baradar en dochter - dokhtar: omdat Nederlands en Perzisch aan elkaar verwant zijn, zijn er veel overeenkomsten. Via de nieuwe talen leerde ik ook mijn moedertaal beter kennen.”

Al een jaar nadat Rassoul was begonnen met zijn taallessen, hielp hij nieuwkomers met het vertalen van officiële documenten van en naar het Nederlands. Hij studeerde onder meer Vertaalwetenschap in Leuven en werd zelf dus ook vertaler. Maar wat hij het allerleukst vindt aan taal: woordenboeken. Hij werkte mee aan een aantal vertaalwoordenboeken, en nog altijd noteert hij in een database vaste verbindingen uit juridische teksten, met de vertalingen erbij: “Misschien helpt het in de toekomst andere tolken op weg.”

Inmiddels woont Rassoul in Nederland. Onze Taal leerde hij kennen bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), waar hij het tijdschrift zag liggen in de tolkenruimte. Het interessantst vindt hij de wat diepgravender artikelen, zoals dat ene stuk van Marc van Oostendorp (Onze Taal 2, 2025), over de vraag of je taal bepaald wordt door natuurlijke of culturele factoren. Dat artikel vond hij zelfs zó boeiend dat hij besloot het naar het Perzisch te vertalen. De vertaling van het artikel staat, net als enkele andere teksten uit Onze Taal, op zijn website.

“Ik vraag me weleens af of mensen zich realiseren hoe bijzonder het is dat er zo’n gevarieerd en laagdrempelig tijdschrift over taal bestaat. Door verhalen over taal te delen, leren we ook de wereld beter te begrijpen.”