Gedichten, liedjes, spreuken van vroeger, korte verhaaltjes: Nedersaksisch heeft het allemaal. En dat is mooi. Maar op de een of andere manier is het een brug te ver om de taal gewoon in het in het dagelijks leven te gebruiken.

Een taal is een werktuig, geen museumstuk. Daar moet je mee aan de slag, niet alleen omheen staan kijken. Liefst op alledaagse plekken en op een zo nuchter mogelijke manier. Een gedicht komt meestal niet verder dan de voordrachtavond en een liedje moet je eerst opzoeken. Ik wil dat Nedersaksisch ook daar is waar je het niet verwacht. Zodat je er hopelijk ooit niet meer van opkijkt.

Daarom schrijf ik al een tijdje reviews op Google Maps in het Nedersaksisch. En omdat ik niet wil dat de taal er weer eens lomp op staat (dat komt nog weleens voor), ben ik louter positief over de plekken die ik recenseer. De kunst is dan wel om het compliment zo Twents mogelijk te maken. Zo omslachtig mogelijk dus. Deze bijvoorbeeld, over een Michelinrestaurant in Zenderen (tussen Almelo en Hengelo):

Wiej zitt nog te kieken noar een ander hoes. Kan wean da’w der op Funda noe ook Zeander biej invoert.
(‘We zijn nog op zoek naar een ander huis. Misschien dat we op Funda nu ook in Zenderen zoeken’; ja, zo indirect geven wij complimenten.)

Maar ook voor zoiets simpels als een parkeerplaats in Utrecht. Voor dramatisch effect in de Nysassiske Skryvwyse (vertel ik nog wel een keer iets over):

Rume parkeersteade med breyde väkke midden in Utrecht. Wat lastig to koamen middenin ne kruperige woanwyke (dat heb y ja in de Randstad).
(‘Ruime parkeerplaats met brede vakken midden in Utrecht. Een beetje moeilijk te bereiken midden in een krappe woonwijk (dat heb je nu eenmaal in de Randstad).’)

Zo zet ik Nedersaksisch terug waar het hoort: op de kaart, onder je neus.

Martin ter Denge