Iedereen een uil

Hoe doe je een uil na? Wie op TikTok of Instagram zit en door het algoritme ongeveer dezelfde video’s voorgeschoteld kreeg als ik, weet: op heel veel verschillende, creatieve manieren.

De trend kwam, as usual, overwaaien uit het Engels. In die taal is het oe-geluid dat een uil maakt al langer de clou van grappen, omdat het erg lijkt op het vraagwoord who (‘wie’). Al heel wat video’s heb ik voorbij zien komen van mensen die (in het Engels dus) aan hun gesprekspartner vragen of diegene het nieuws al heeft gehoord: er is iemand bezeten door een uil. De grap zit ’m dan in de voor de hand liggende wedervraag, die vaak zonder nadenken gesteld wordt: ‘Who?’

Kedeng kedeng

Maar nu is er dan een trend die een nieuwe draai geeft aan het uilengeluid. En die video’s beginnen dan vaak zo: ‘Hi, this is my impression of an owl, but the owl is actually [vul hier iets willekeurigs in].’ Of, goed genederlandst: ‘Hoi, dit is mijn imitatie van een uil, maar de uil is eigenlijk [vul hier iets willekeurigs in].’

En daarna blijkt hoe ontzettend veel je kunt aflezen aan de uitspraak van één zo’n klank. Bijvoorbeeld dat de uil eigenlijk Severus Sneep is, het personage dat in de Harry Potter-films vertolkt werd door Alan Rickman met zijn karakteristieke nasale, afgemeten stemgeluid. Of Barack Obama, die zijn zinnen vaak vooraf laat gaan door een kleine “uh”. Of dat de schorre, geforceerde klank wel van een uil moet zijn die eigenlijk Donald Trump is. Of dat de uil in kwestie een Limburgs accent heeft, of West-Vlaams.

Als je imitaties ziet van een uil ‘die eigenlijk een vader is die opstaat uit een stoel’, of van een uil ‘die bijna struikelt over een uitstekende straatsteen’, of een uil ‘die een sappige roddel hoort’, kom je er ook achter in hoeveel situaties je die oe-klank kunt uitstoten en dus onwillekeurig een uil nadoet. Zelfs in muziek: stel je maar eens een uil voor die eigenlijk zangeres S10 is (en “oeeh” zingt zoals in het nummer ‘De diepte’). Of Enya (in het nummer ‘Only Time’: “who [can say where the road goes]”). Of Guus Meeuwis (“kedeng kedeng, hoehoe”).

Verwarde uil

Ook met het wóórd who, of het Nederlandse hoe, wordt veel gespeeld in deze uil-imitaties. Bijvoorbeeld in de imitatie van:

• een Nederlandse uil: “Hoe … laat ga jij weg? Want wij gaan zo eten.” Of: “Hoe…zo heb je mijn Tikkie nog niet betaald?”
• een uil die zegt dat hij echt, écht niet racistisch is: “Hoe … lang is een Chinees?”
• een dyslectische uil: “Oh?”
• een verwarde uil: “Wat?”
• een filosofische uil: “Waarom?”

En ik sluit af met mijn eigen imitatie van een enthousiaste redactie-uil die een talige TikToktrend ziet: “Hoe … leuk is dat?!”